يكى ز ناگه بگردد دمى به كأم دلش يكى نه تا كه بود بود از رويه اش دلشاد ز جود اوست كه بزم نشاط گشته خراب ز جور اوست كه أبواب غم بود آزاد واگر نه از چه نگردد به كأم كس پرسش واگر نه از چه نيارد ز كس به عالم ياد اگر از أو به جهان نيست رسم حقد وحسد وگر از أو به جهان نيست بانگك شور وفساد ز كيست اين همه راد زمانه آه وفغان ز چيست اينكه بر آرند ناله وفرياد چه شد كه نيست دمى كس ز كار خانه دهر چه شد كه نيست دمى كس به عالم ايجاد ز جور وكينه وبيداد آسمان فارغ ز محنت وألم وفتنه زمين آزاد هماره تا كه بود رسم اوست جور وستم مدام تا كه بود شيوه اش بود بيداد چرا كه مىنبود مهربانيش آئين چرا كه مىنرود كينه جوئيش از ياد